Als je nog steeds naïef gelooft in de Duitse orde en stiptheid, is het hoog tijd om je ogen te openen en de brute realiteit van vandaag te zien. Sinds vrijdagochtend legt een staking in het openbaar vervoer letterlijk Duitsland lam. Preventieve stakingen die in bijna alle deelstaten uitbraken, hebben ertoe geleid dat het bus-, tram- en metroverkeer volledig stil is komen te liggen. De ongelukkigen die vandaag dringend naar hun werk of school moeten, worden aan hun lot overgelaten en gedwongen om wanhopig alternatieven te zoeken, omdat het systeem hen simpelweg in de steek heeft gelaten.
De dictatuur van ‘Ver.di’ en verlamde steden
De architecten achter deze nationale chaos zijn de machtige vakbond ‘Ver.di’, die genadeloos opriep tot waarschuwingsschaak in het openbaar personenvervoer (ÖPNV) in vrijwel het hele land, in alle deelstaten. Volgens ‘Spiegel’ begonnen deze protesten op verschillende tijdstippen, waarbij de dienstregelingen van elke stad cynisch werden aangepast. In Berlijn bijvoorbeeld, waar de grootste Duitse exploitant van openbaar vervoer, BVG, opereert als monopolist, duurde de stakingsterreur al sinds 3 uur ’s nachts.
Het resultaat is catastrofaal: bus-, tram- en metrolines zijn in de meeste regio’s nagenoeg volledig gesloten. Vooral de meest kwetsbare passagiers – kinderen en jongeren die ’s ochtends naar school probeerden te gaan – lijden het meest onder deze chantage. Hoewel sommige exploitanten probeerden hun gezicht te redden en zogenaamde noodroosters invoerden, was hun reikwijdte beschamend en zeer beperkt.
Hoe lang duurt deze vernedering van passagiers nog?
Als je denkt dat dit slechts een dag ongemak is, heb je het goed mis. Dit is al de tweede landelijke staking in het huidige tariefonderhandelingsproces, en de eerste van dit soort in januari zorgde voor een bijna volledige immobilisatie van het openbaar vervoer in grote delen van het land. Volgens ‘Spiegel’ zijn deze waarschuwingsschaak in de meeste regio’s cynisch gepland tot zaterdavond.
De honger en de duur van de terreur van de vakbonden verschillen echter per regio:
- In Bremen worden de inwoners het langst van hun geduld getest: de protesten zijn daar aangekondigd tot zondagavond.
- In Mecklenburg-Voor-Pommeren hebben de inwoners iets meer geluk, omdat de staking slechts tot vrijdag duurt.
- Ondertussen zijn de werknemers van het openbaar vervoer in één district van Saksen-Anhalt absoluut de grenzen overschreden en protesteren ze vier dagen lang – van donderdag tot en met zondag.
Een illusie van redding en juridische mazen
De enige kleine reddingsboei in deze chaos zijn de treinen van ‘Deutsche Bahn’, inclusief de S-Bahn (stedelijke spoorweg), waarop deze staking geen invloed heeft. Deze specifieke maatschappij is niet onderhevig aan prijsaanpassingen. Bovendien heeft ‘Deutsche Bahn’ in sommige steden zelfs aangekondigd het aantal S-Bahn-ritten te verhogen om het aantal gefrustreerde passagiers dat door de staking wordt getroffen, minimaal te verminderen.
Interessant is dat dit stakingvirus niet overal in het openbaar vervoer van toepassing is. In Nedersaksen en zijn hoofdstad Hannover zijn de vakbonden gebonden aan de wet – daar geldt tot eind maart een zogenaamde ‘Friedenspflicht’ (verplichting tot vrede), waardoor stakingen in het openbaar vervoer daar bij wet verboden zijn. In de deelstaat Baden-Württemberg hebben de bureaucraten van ‘Ver.di’ nog niet besloten of ze zich bij dit massale protest zullen aansluiten, en een beslissing wordt daar pas maandag verwacht, afhankelijk van het verloop van de onderhandelingen.
Ware motieven: geld, tijd en passagiers als kanonnenvoer
Waar vechten deze meesters in het lamleggen van het transport werkelijk voor? In de tariefonderhandelingen met de werkgeversverenigingen van gemeenten in alle 16 deelstaten eist ‘Ver.di’ agressief betere arbeidsomstandigheden: kortere werkweken, kortere diensten, langere pauzes tussen diensten en hogere toeslagen voor nacht- en weekendwerk. In sommige regio’s, zoals Beieren, Brandenburg, Saarland, Thüringen en het Hamburgse bedrijf ‘Hochbahn’, wordt echter openlijk om hogere salarissen gevraagd.
Vertegenwoordigers van ‘Ver.di’ beweren cynisch dat de onderhandelingen een doodlopende weg hebben bereikt. De werkgevers erkennen ook het gebrek aan vooruitgang, maar bekritiseren openlijk zo’n destructieve vorm van protest. Carola Freier, hoofd van een van de werkgeversverenigingen, verklaarde ronduit dat deze stakingen geen resultaat zijn van onderhandelingen, maar slechts deel uitmaken van een top-down strategie die door het hoofdkantoor van ‘Ver.di’ wordt opgelegd en uitsluitend ten koste van de gewone passagiers wordt uitgevoerd.
En alsof alle hel en verdoemenis in het openbaar vervoer nog niet genoeg was, waarschuwt de ADAC autobestuurders officieel dat de staking catastrofale files op de snelwegen zal veroorzaken. Vooral in de ochtend- en avondspits, wanneer mensen met de auto hun bestemming proberen te bereiken, kunnen de snelwegen in steden veel drukker zijn dan normaal, waardoor het hele transportsysteem verandert in één grote, verlamde zenuwknop.
Herkent u dit chaos in uw dagelijkse woon-werkverkeer?