Staat u voor een bijna ongelooflijke elektriciteitsrekening van €6000 en wijst alles naar uw gloednieuwe warmtepomp? U bent niet alleen. In een recent breed uitgemeten geval werd een modern, perfect geïsoleerd huis getroffen door een astronomische factuur. De eerste verdachte was de warmtepomp, het grootste energieverbruik in huis. Maar de ware boosdoener, zo onthult een ervaren verwarmingsingenieur, lag in een schijnbaar onschuldig detail van het systeem dat zelden wordt opgemerkt, maar de kosten enorm kan opdrijven.
De warmtepomp: de logische verdachte?
Een huis van ongeveer 200 vierkante meter, volledig gerenoveerd volgens de laatste standaarden: gedegen gevelisolatie, vloerverwarming, geïsoleerd dak, en driedubbele beglazing. De oude verwarming maakte plaats voor een efficiënte warmtepomp. Dit systeem functioneerde al twee jaar zonder grote problemen en bood het gewenste comfort. Toen kwam de schok: een elektriciteitsrekening van €6000.
Het is volkomen logisch dat de vinger dan direct naar de warmtepomp wijst. Het is immers het nieuwste, grootste apparaat dat stroom verbruikt. Zelfs de installateurs en de vertegenwoordigers van de fabrikant bevestigden dat het model correct was gekozen. Een 8 kW warmtepomp voor een gezin dat van warmte en veel warm water houdt, lijkt ook geen bizarre keuze op het eerste gezicht. De belangrijkste vraag bleef echter: verbruikte de warmtepomp op de een of andere manier stiekem elektriciteit door een fout of verkeerde instelling?
De warmtepomp zelf is niet de enige schuldige
Verwarmingsingenieur Felix Zimmermann nam de zaak onder de loep. Na grondige inspectie van serienummers, specificaties en overeenkomsten met het oorspronkelijke project, kwam hij tot een duidelijke conclusie: de warmtepomp zelf was correct gekozen en functioneerde naar behoren. Hij benadrukte echter wel dat de efficiëntiecijfers (SPF – Seasonal Performance Factor) met 2,65 en 2,9 over de eerste twee jaar niet optimaal waren. Voor een modern, goed geïsoleerd huis met vloerverwarming zou een SPF van 3,2 tot 3,4 realistischer zijn.
Maar zelfs met deze “gemiddelde” efficiëntie, zo berekende Zimmermann, zou het verschil ten opzichte van een optimale werking slechts zo’n €350 tot €400 per jaar bedragen. Dit, hoewel vervelend, verklaart geenszins de astronomische rekening van €6000. De warmtepomp, zo stelde de ingenieur vast, was dus niet de hoofdverantwoordelijke.
De echte problemen: facturatie en een ‘onzichtbare’ stroomvreter
Toen de techniek was uitgesloten, richtte de analyse zich op de facturatie van de energieleverancier. Hier werd een cruciaal detail ontdekt. De allereerste rekening na de verhuizing dekte een periode van ongeveer anderhalf jaar. De manier waarop het verbruik over deze periode was verdeeld, was echter zeer ongelijk.
Slechts ongeveer 10% van het totale verbruik werd toegeschreven aan de eerste periode, terwijl de resterende 90% aan de tweede periode werd gekoppeld. De leverancier interpreteerde dit als een plotselinge, extreme stijging in verbruik en extrapoleerde deze trend naar de toekomst. Het gevolg: sterk verhoogde voorschotten, hogere maandelijkse betalingen, en uiteindelijk een gigantische bijbetaling die niet het werkelijke verbruik van de warmtepomp weerspiegelde.
Eenvoudig gezegd: de rekening werd opgeblazen, niet zozeer door het verbruik zelf, maar door een incorrecte toewijzing van verbruik over periodes en het extrapolatiemechanisme van de energieleverancier.
Verrassende factor: het opladen van een elektrische auto
Er was echter nog een tweede, zeer relevante factor die in veel Nederlandse huishoudens met moderne technologie herkenbaar is. Het gezin had ongeveer een jaar lang hun elektrische auto opgeladen via een wandlader (wallbox), maar vergeet daarbij iets cruciaals: het ontbreken van een aparte elektriciteitsmeter voor de auto.
Dit betekende dat het elektriciteitsverbruik van de elektrische auto werd geregistreerd op dezelfde meter als:
- Alle huishoudelijke apparaten
- De warmtepomp
- Het totale elektriciteitsverbruik van het huis
In zo’n situatie is het onmogelijk om precies te zeggen hoeveel elektriciteit de auto heeft verbruikt en hoeveel de verwarming. Hierdoor ontstaat de illusie dat het verbruik stijgt en wordt automatisch de warmtepomp de schuld gegeven, terwijl een deel van de stroom simpelweg “onderweg” is verdwenen.
Wat dezeEUR 6000 factuur ons écht leert
De les uit dit geval is niet dat warmtepompen slecht zijn. Integendeel, de warmtepomp bleek hier slechts één component van een groter geheel, en niet het eigenlijke probleem. De ware les is veel breder:
In moderne huizen wordt het elektriciteitsverbruik een complex systeem. Een fout kan hier ontstaan door facturatie, periodieke afrekeningen, verkeerd ingeschat verbruik, of toegevoegde apparaten, en niet noodzakelijk door een defect apparaat.
Een elektriciteitsrekening van €6000 hoeft dus niet direct te betekenen dat er iets kapot is. Soms betekent het simpelweg dat één essentieel element in het systeem ontbreekt: duidelijkheid, controle en separate metingen.
Wat denkt u? Heeft u ooit een soortgelijk probleem gehad met uw energierekening of een apparaat dat meer verbruikte dan verwacht?