Word je al zenuwachtig van de gedachte aan een volledig elektrische toekomst? De plannen voor de benzineauto lijken gedoemd, maar een verrassende tegenbeweging vanuit het hart van Europa dreigt alles te veranderen. Dit is niet zomaar een politiek steekspel; het is een strijd om de economische ziel van een natie en de toekomst van een hele industrie.
De Europese Unie heeft een duidelijke einddatum voor verbrandingsmotoren: 2035. Maar wat als één lidstaat zegt: “Tot hier en niet verder”?.
Een onverwachte opstand tegen de groene golf
Terwijl Brussel plannen blijft smeden om de uitstoot drastisch te verminderen, heeft Tsjechië, onder leiding van premier Andrej Babiš, de handschoen opgepakt. Na zijn triomfantelijke terugkeer in december 2025, heeft Babiš een duidelijk signaal afgegeven aan de Europese Commissie: Tsjechië zal zich met hand en tand verzetten tegen het verbod op nieuwe auto’s met verbrandingsmotoren na 2035.
Het compromis is niet genoeg
De Europese Commissie leek eerst een beetje terug te krabbelen. Ze stelden voor dat de CO2-uitstoot van nieuwe auto’s tegen 2035 “slechts” 90% moest dalen, in plaats van nul. Dit zou ruimte laten voor e-fuels of innovatieve biobrandstoffen om de resterende 10% te compenseren, inclusief traditionele verbrandingsmotoren en hybrides.
Maar voor Babiš en zijn regering is dit een lachertje. Ze eisen de volledige intrekking van wat zij zien als “verwoestende regelgeving”. Waarom? Omdat het verbieden van technologie waar decennialang miljarden in is geïnvesteerd, terwijl die technologie schoner en efficiënter is dan ooit tevoren, simpelweg onlogisch is.
De Tsjechische economie op het spel
Dit is geen loze politieke retoriek. De autofabrikant Škoda is het kloppende hart van de Tsjechische economie, goed voor bijna een derde van het bruto binnenlands product (BBP). Dit gaat verder dan alleen autoproductie; een enorm netwerk van duizenden kleinere toeleveranciers is hieraan verbonden.
Een snelle overstap naar elektrische voertuigen, die een andere productie en minder arbeid vereisen, dreigt tienduizenden banen te kosten en kan leiden tot een sociale crisis in hele regio’s. Voor Tsjechië is dit letterlijk een gevecht om economisch voortbestaan.
De Chinese golf: Europa’s ondergang?
Babiš wijst ook op de meedogenloze concurrentie op de wereldmarkt, met name uit Azië en dan specifiek China. “We zien hoe Chinese elektrische auto’s ons gewoon verpletteren,” zegt hij openhartig.
De feiten zijn grimmig: begin 2026 komt een op de tien nieuwe auto’s in de EU uit China. Merken als BYD en MG drukken lokale fabrikanten uit de markt met prijzen die Europese producenten simpelweg niet kunnen evenaren. Volgens de Tsjechische regering is het blindelings najagen van elektrificatie, zonder rekening te houden met de prijs die consumenten moeten betalen voor de goedkopere Aziatische batterijtechnologie, een economische doodsteek voor Europa.
Zoektocht naar bondgenoten: Oost-Europa vecht terug
Babiš staat er niet alleen voor. Als medeoprichter van de nieuwe Europese fractie “Patriots for Europe” zoekt hij actief naar gelijkgestemden. Italië, Polen en Slowakije hebben al blijk gegeven van bereidheid om de strijd aan te gaan.
Deze landen delen dezelfde zorgen: een te snelle en geforceerde overgang naar een “groene koers” negeert de economische verschillen binnen Europa en legt een immense financiële last op de schouders van de gewone burgers. Deze as tussen Midden- en Oost-Europa kan de ambities van de Europese Commissie flink dwarsbomen.
Een cruciaal voorjaar in Brussel
De echte confrontatie nadert snel. De EU-top in Brussel op 19-20 maart 2026 belooft een van de heetste discussies over klimaat- en industriebeleid in een decennium te worden. Babiš heeft een duidelijke agenda: verdedig de verbrandingsmotor en stop de druk van Brussel, die volgens hem vooral de Chinese giganten bevoordeelt.
Misschien is Andrej Babiš’ politieke stijl niet ieders favoriet, maar zijn realistische kijk op de portemonnee van de gewone burger is moeilijk te ontkennen. Europa is hardhandig met de realiteit geconfronteerd: met name in Centraal- en Oost-Europa hapert de laadinfrastructuur nog steeds, blijft elektriciteit duur en is de productie nog steeds sterk afhankelijk van kolen.
Deze strijd wordt een keerpunt dat de industriële onafhankelijkheid van heel Europa zal bepalen.
Wat denkt u? Is de deadline van 2035 te ambitieus voor de Europese economie, of is dit de noodzakelijke stap om klimaatverandering tegen te gaan? Deel uw mening in de comments!