Je plant je droomreis naar Rome, vol met beelden van het Colosseum, het Forum Romanum en natuurlijk de iconische Trevi Fontein. Stel je voor: je staat op het punt die magische munt over je schouder te werpen, net als talloze anderen voor jou. Maar dan word je geconfronteerd met een onverwachte hobbel: een toegangsprijs van maar liefst twee euro om de rand van de fontein te mogen naderen. Deze nieuwe maatregel van de Romeinse autoriteiten zorgt voor gemengde reacties bij toeristen, die zich afvragen of het behoud van geschiedenis niet gratis zou moeten zijn.
Het Eeuwige Ritueel, Nu met een Prijskaartje
De €2,- die je nu moet betalen in Rome is niet zomaar een toeristenbelasting. Het is een specifieke vergoeding voor het afdalen van de trappen naar de zone rond het bassin van de Trevi Fontein. Dit is precies dé plek waar het ritueel van de muntworp en de onvermijdelijke selfie plaatsvindt, omringd door de pracht van laatbarokke architectuur.
Waarom de Verandering?
De Trevi Fontein is niet alleen een meesterwerk, het is ook een van de meest bezochte plekken ter wereld. Dag in dag uit drommen toeristen samen, wat leidt tot drukte en slijtage. De stad Rome stelt dat deze nieuwe maatregel nodig is om de monumentale fontein te beschermen tegen de enorme toeristenstromen.
Belangrijk: Deze vergoeding is niet voor iedereen. Alleen bezoekers die de directe zone rond het water betreden, moeten betalen. Eenmaal betaald, mag je zo lang blijven als je wilt, maar eten, drinken en roken zijn strikt verboden.
Praktische Informatie: Wanneer en Hoeveel?
De nieuwe toegangsprijs is van kracht op werkdagen tussen 11:30 en 22:00 uur. In het weekend gelden ruimere openingstijden: van 9:00 tot 22:00 uur. De gemeente benadrukt dat het doel niet is om te profiteren van toeristen, maar om de bezoekersstromen beter te reguleren en de financiering voor onderhoud veilig te stellen.
De financiële impact is significant. Naar schatting kan de maatregel jaarlijks zo’n €6,5 miljoen opleveren. Dit geld is bestemd voor het behoud van de Trevi Fontein, maar ook voor andere iconische monumenten in de ‘Eeuwige Stad’.
Reacties: Van Begrip tot Fundamentele Weerstand
De eerste dagen na de invoering was het al druk. De kaartjes gingen als warme broodjes over de toonbank, zowel contant als via pinbetalingen en online.
- De ‘Koffieprijs’-aanpak: Sommige toeristen, zoals de Portugese Teresa Romero die haar verjaardag vierde in Rome, vinden de €2,- een redelijk bedrag. “Het is de prijs van een kop koffie,” zei ze, en benadrukte dat het dient ter bescherming van de geschiedenis.
- Principiële Bezwaren: Een deel van de bezoekers is het hier niet mee eens. Zo uitte Irma Pavitašvili uit Georgië haar ongenoegen: “Dit is oneerlijk. De fontein zou voor iedereen toegankelijk moeten zijn, ook voor wie minder te besteden heeft.”
- Het Idee van Vrije Cultuur: Alma Pētersone uit de VS deelde deze mening en stelde dat “geschiedenis gratis hoort te zijn” en dat betalen indruist tegen het principe van publieke monumenten.
Niet Uniek: Italië Omarmt Toeristenbelastingen
Rome’s maatregel is geen op zichzelf staande gebeurtenis. Italië ziet een trend waarbij voorheen gratis toegankelijke plekken steeds vaker een inkomstenbron worden om de druk van het massatoerisme aan te pakken.
Voorbeelden uit Italië:
- Het Pantheon: Dit imposante bouwwerk heeft sinds 2023 een toegangsprijs van €5,-. Volgens Simona Ugolinelli, die de nieuwe maatregel coördineert, “werkt dit systeem uitstekend.”
- Venetië: De stad met de vele grachten is een pionier op het gebied van toeristenbelastingen. Sinds 2024 wordt er een dagtarief gehanteerd voor dagjesmensen, dat in 2025 verdubbeld is naar €10,- en op 54 dagen per jaar geldt.
- Verona: Zelfs de binnenplaats die geassocieerd wordt met Romeo en Julia, kent sinds december een entreegeld.
De Toekomst van Toerisme: Betaalde Geschiedenis?
De €2,- bij de Trevi Fontein opent een bredere discussie over hoe we de rijke historie van Europa kunnen behouden zonder het ontoegankelijk te maken. Is €2,- een kleine prijs voor meer rust, veiligheid en duurzaamheid, of is het een gevaarlijk precedent dat cultuur transformeert tot een financiële verplichting?
Wat denk jij hiervan? Moet iconische culturele erfgoed, zoals de Trevi Fontein, toegankelijk blijven voor iedereen, ongeacht hun budget, of is een kleine vergoeding de prijs die we moeten betalen voor het behoud ervan?