Vergeet de geruchten: de digitale euro is niet langer een ‘misschien’. De Europese Centrale Bank (ECB) heeft een concrete lanceringsdatum in zicht: medio 2029. Maar voordat je je portemonnee kunt omruilen voor een digitale variant, moet er nog een flinke hobbel worden genomen. Het lot van het digitale geld ligt nu niet meer in handen van bankiers, maar van politici.
Piero Cipollone, lid van de directie van de ECB, heeft het bevestigd: de bank staat klaar om de digitale euro uit te rollen. Een belangrijke voorwaarde blijft echter de juridische basis. Een succesvolle lancering hangt af van nieuwe wetgeving, die nog door de beleidsmakers goedgekeurd moet worden. Maar wat is die digitale euro precies en waarom is het zo belangrijk dat je hiervan op de hoogte bent?
Wat de digitale euro wél en níét is
Zie de digitale euro als de digitale tweeling van contant geld, uitgegeven door de centrale bank zelf. Het is bedoeld voor dagelijkse transacties, van online boodschappen tot betalingen door heel de eurozone. Het grote doel? Zorgen dat iedereen ook in de toekomst kan blijven beschikken over geld van de centrale bank, zelfs als contant geld op de achtergrond verdwijnt, met name in de online wereld.
Betalen zonder stroom of internet? Ja, het kán.
Een van de grootste zorgen bij de introductie van een digitale munt is de afhankelijkheid van technologie. Cipollone stelt gerust: de ECB werkt aan een offline versie van de digitale euro. Dit betekent dat betalingen mogelijk blijven, zelfs zonder internetverbinding of stroom. Je saldo wordt dan tijdelijk opgeslagen in een digitale portemonnee op je apparaat.
Dit is een cruciaal punt voor iedereen die huist voor totale financiële controle of juist als er een grootschalige storing plaatsvindt.
Waarom Europa nu actie onderneemt
Een van de doorslaggevende redenen voor de ECB om het project te versnellen, is de huidige afhankelijkheid van Europa van betaalsystemen die buiten de EU opereren. Momenteel wordt bijna 70% van de kaarttransacties in de eurozone verwerkt door niet-Europese bedrijven.
Volgens de ECB brengt dit risico’s met zich mee voor de weerbaarheid van betalingen en de financiële zelfstandigheid. De digitale euro moet een universeel instrument worden dat binnen de hele eurozone werkt, zonder afhankelijk te zijn van externe dienstverleners. Dit is essentieel voor onze economische soevereiniteit.
De politici hebben het laatste woord
Ondanks de technische voorbereidingen, benadrukt de ECB: zonder wetgeving, geen digitale euro. De Europese Commissie presenteerde haar voorstel in juni 2023. De Raad van de EU heeft in december 2025 een standpunt ingenomen dat, volgens Cipollone, nauw aansluit bij de oorspronkelijke tekst van de Commissie.
De **cruciale stemming** wacht echter in het Europees Parlement, gepland voor mei dit jaar. Daarna volgen onderhandelingen tussen de EU-instellingen, met als doel een definitief akkoord over de wetgeving **eind 2026** te bereiken.
Testfase en een duidelijke deadline: 2029
Als het juridische pad op tijd is uitgestippeld, plant de ECB begin 2027 de start van een pilotproject. Hierin zullen een deel van de betalingen in een testomgeving worden uitgevoerd. Pas na deze fase, met een solide wettelijk kader, streeft de bank naar een volledige klaarheid voor de lancering van de digitale euro **medio 2029**.
Het is de eerste keer dat zo’n concrete datum wordt genoemd.
Banken vrezen instorting, maar er zijn limieten voor consumenten
Cipollone begrijpt de zorgen van banken dat spaargeld mogelijk massaal naar de digitale euro zou kunnen vloeien. Hij benadrukt daarom een aantal ingebouwde mechanismen.
- De digitale euro zal geen rente opleveren.
- Er komen limieten aan de hoeveelheid die je kunt aanhouden.
- Voor online betalingen geldt een ‘waterval-principe’: het geld wordt direct van je bankrekening afgeschreven.
Bovendien zullen alleen natuurlijke personen digitale euro’s kunnen aanhouden. Handelaren krijgen deze mogelijkheid niet. Dit moet de stabiliteit van het bestaande bancaire systeem waarborgen.
Privacy: het gevoeligste punt
Een van de grootste maatschappelijke zorgen draait om gegevensbescherming en tracking. Cipollone verzekert echter dat de ECB niet te zien krijgt wie geld betaalt aan wie. De instelling ontvangt enkel gecodeerde informatie.
Bij offline betalingen zijn enkel de betaler en de ontvanger op de hoogte. Dit niveau van privacy zou volgens Cipollone vergelijkbaar moeten zijn met dat van contant geld.
Digitale euro: geen kwestie van ‘of’, maar ‘wanneer’
De boodschap van de ECB is duidelijk: de technische voorbereidingen lopen, een testfase is gepland en de einddatum is bekend. Nu is het aan de EU-wetgevers. Als de politieke knoop doorgehakt wordt, kunnen de inwoners van de eurozone in 2029 wakker worden in een compleet nieuwe financiële realiteit.
Wat denk jij: is de digitale euro een stap vooruit of een stap te ver?